[stextbox id=”info”]இது நமது வாசக தோழி ராணி ஆனந்தி நமக்கு அனுப்பி வைத்த கவிதை[/stextbox]

காதலனின் இலக்கணம்

love poem

பெண்ணே,

“நிலை மொழியாய்” நானிருந்த பொழுதுகளில்

“வரு மொழியாகி” சேர்ந்து

“புணர்ச்சி விதி”யாக்கியது நீ!

என் வாழ்வில் ‘இல்லை’ என்பதை

இலை என்றாக்கிய “இடைக்குறை” நீ!

என் பகுதி வாழ்க்கை “சந்தி”யில் போகாதிருக்க

“சாரியை”யாக வந்தவள் நீ!

என் வாழ்வில் “பகுபத உறுப்பாக” மட்டும்

இருந்து விடாதே…

என் “விகுதி” வரை நீ என்னோடிருக்க

“இடை நிலை”யாக வேண்டுமா நான்?

இதோ…

சென்று கொண்டிருக்கிறேன்…

இல்லையில்லை…

செத்துக்கொண்டிருக்கிறேன்…

உன் இதயக்குறிப்பை “இலக்கணக்குறிப்பாகத்” தந்து விடு…

அதில் என் உயிரைப் புதைத்து என்னை

இன்னும் கொஞ்சம் வாழ விடு!

புதைகுழியில் சிக்கியவனுக்கு

மரணம்தான் மிஞ்சும்….!

கண்மணியே,

உன் இதயக்குழியில் சிக்கி விட்டால்

மரணம் கூட கெஞ்சும்……!

[stextbox id=”alert”]நீங்களும் உங்கள் படைப்புக்களை moonramkonam@gmail.com என்ற முகவரிக்கு அனுப்பி வைக்கலாம்![/stextbox]